بریلیم

4
Be
گروه
۲
تناوب
2
بلوک
s
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
4
4
5
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
4
عدد جرمی
۹٫۰۱۲۱۸۲
عدد جرمی
9
دسته
فلزات قلیایی خاکی
رنگ
تخته سنگ خاکستری
رادیو اکتیو
خیر
از کلمه یونانی beryllos، بریل
ساختار کریستالی
شش ضلعی ساده
تاریخچه
لویی-نیکلا وکلن در سال ۱۷۹۸ بریلیم را به شکل اکسید در هر دو بریل و زمرد کشف کرد.

فریدریش وولر و آنتوان بوسی در سال ۱۸۲۸ به طور مستقل بریلیم را از طریق واکنش شیمیایی پتاسیم فلزی با کلرید بریلیم جداسازی کردند.

اولین فرآیند تجاری موفق برای تولید بریلیم در سال ۱۹۳۲ توسط آلفرد استوک و هانس گلدشمیت توسعه یافت.
الکترون های هر لایه
2, 2
ساختار الکترونی
[He] 2s2
Be
زمرد یک ترکیب طبیعی از بریلیم است
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
۱٫۸۵ g/cm3
نقطه ذوب
۱۵۶۰٫۱۵ K ۱۲۸۷ | °C ۲۳۴۸٫۶ °F
نقطه جوش
۲۷۴۲٫۱۵ K ۲۴۶۹ | °C ۴۴۷۶٫۲ °F
گرمای همجوشی
۷٫۹۵ kJ/mol
گرمای تبخیر
۲۹۷ kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
۱٫۸۲۵ J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
۰٫۰۰۰۱۹%
فراوانی در جهان
۱×۱۰%
مهره
اعتبار عکس: Images-of-elements
مهره بریلیم خالص، ۲.۵ گرم
شماره ثبت سی‌ای‌اس
7440-41-7
عدد CID پاب کم(PubChem)
۵۴۶۰۴۶۷
خواص اتمی
شعاع اتمی
۱۱۲ pm
شعاع کووالانسی
۹۶ pm
الکترونگاتیویته
۱٫۵۷ (درجه پاولینگ)
پتانسیل یونیزاسیون
۹٫۳۲۲۷ eV
حجم اتمی
۴٫۹ cm3/mol
رسانایی گرما
۲٫۰۱ W/cm·K
حالات اکسید شدن
1, 2
کاربرد ها
بریلیم در رآکتورهای هسته‌ای به عنوان بازتاب‌دهنده یا کند‌کننده استفاده می‌شود.

فلز بریلیم برای اجزای سازه‌ای سبک در صنایع دفاعی و هوافضا در هواپیماهای پرسرعت، موشک‌های هدایت‌شونده، وسایل نقلیه فضایی و ماهواره‌ها استفاده می‌شود.

برخلاف اکثر فلزات، بریلیم عملاً برای اشعه ایکس شفاف است و از این رو در پنجره‌های تابش برای لوله‌های اشعه ایکس استفاده می‌شود.
بریلیم و نمک‌های آن سمی هستند و باید با بیشترین دقت با آن‌ها رفتار شود
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
9Be
ایزوتوپ های ناپایدار
5Be, 6Be, 7Be, 8Be, 10Be, 11Be, 12Be, 13Be, 14Be, 15Be, 16Be