لانتانیم

لانتانیم در سال ۱۸۳۹ توسط شیمیدان سوئدی کارل گوستاو موساندر کشف شد.

او نمونه‌ای از نیترات سریم را با گرم کردن و تیمار نمک حاصل با اسید نیتریک رقیق به طور جزئی تجزیه کرد.

از محلول حاصل، اکسیدی به رنگ آجری کمرنگ از خاک کمیاب جدید به دست آورد.

لانتانیم در سال ۱۹۲۳ به شکل نسبتاً خالص جداسازی شد.

لانتانیم در مقادیر زیاد در باتری‌های اتومبیل‌های هیبریدی استفاده می‌شود.

همچنین برای ساخت عینک‌های دید در شب استفاده می‌شود.

مقادیر کم لانتانیم، به عنوان افزودنی، می‌توانند برای تولید چدن کروی استفاده شوند.

کربنات لانتانیم برای کاهش سطح فسفات خون در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی استفاده می‌شود.