ساماریم

در سال ۱۸۵۳، ژان چارلز گالیسار دو ماریگناک ساماریم را کشف کرد، زمانی که خطوطی در طیف‌های کانی یافت.

پل امیل لوکوک دو بوآبودران در سال ۱۸۷۹ در پاریس یک نمک ساماریم را از کانی ساماراسکیت جداسازی کرد و از طریق خطوط جذبی نوری تیز یک عنصر جدید در آن شناسایی کرد.

عنصر خالص تنها در سال ۱۹۰۱ توسط اوژن-آناتول دمارسه تولید شد.

عمده‌ترین استفاده ساماریم در آهنرباهای آلیاژ ساماریم-کبالت برای هدفون‌ها، موتورهای کوچک و پیکاپ‌های برخی گیتارهای الکتریک است.

ساماریم رادیواکتیو-۱۵۳ برای کشتن سلول‌های سرطانی در درمان سرطان ریه، سرطان پروستات، سرطان پستان و استئوسارکوم استفاده می‌شود.

ساماریم و ترکیبات آن همچنین به عنوان کاتالیزور و معرف شیمیایی استفاده می‌شوند.