اورانیوم

92
U
گروه
قابل تغییر
تناوب
7
بلوک
f
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
92
92
146
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
92
عدد جرمی
۲۳۸٫۰۲۸۹۱
عدد جرمی
238
دسته
اکتینیدها
رنگ
نقره ای
رادیو اکتیو
بلی
نام‌گذاری شده پس از سیاره اورانوس
ساختار کریستالی
اورتورومبیک پایه محور
تاریخچه
اورانیوم در سال ۱۷۸۹ توسط شیمیدان آلمانی مارتین هاینریش کلاپروت کشف شد.

در سال ۱۸۴۱، اوژن-ملشیور پلیگو اولین نمونه از فلز اورانیوم را با گرم کردن تتراکلرید اورانیوم با پتاسیم جداسازی کرد.

آنتوان هانری بکرل در سال ۱۸۹۶ پرتوزایی را با استفاده از اورانیوم کشف کرد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 21, 9, 2
ساختار الکترونی
[Rn] 5f3 6d1 7s2
U
اورانیوم-۲۳۵ اولین ایزوتوپی بود که شکافت‌پذیر یافت شد
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
۱۸٫۹۵ g/cm3
نقطه ذوب
۱۴۰۵٫۳۵ K ۱۱۳۲٫۲ | °C ۲۰۶۹٫۹۶ °F
نقطه جوش
۴۴۰۴٫۱۵ K ۴۱۳۱ | °C ۷۴۶۷٫۸ °F
گرمای همجوشی
۱۴ kJ/mol
گرمای تبخیر
۴۲۰ kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
۰٫۱۱۶ J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
۰٫۰۰۰۱۸%
فراوانی در جهان
۲×۱۰%
یک
اعتبار عکس: Wikimedia Commons (Zxctypo)
یک شمش از اورانیوم بسیار غنی‌شده
شماره ثبت سی‌ای‌اس
7440-61-1
عدد CID پاب کم(PubChem)
۲۳۹۸۹
خواص اتمی
شعاع اتمی
۱۵۶ pm
شعاع کووالانسی
۱۹۶ pm
الکترونگاتیویته
۱٫۳۸ (درجه پاولینگ)
پتانسیل یونیزاسیون
۶٫۱۹۴۱ eV
حجم اتمی
۱۲٫۵۹ cm3/mol
رسانایی گرما
۰٫۲۷۶ W/cm·K
حالات اکسید شدن
3, 4, 5, 6
کاربرد ها
اورانیوم به عنوان سوخت برای نیروگاه‌های هسته‌ای استفاده می‌شود.

اورانیوم به عنوان رنگدانه در شیشه اورانیوم استفاده می‌شود و رنگ‌هایی از نارنجی-قرمز تا زرد لیمویی ایجاد می‌کند.

همچنین برای رنگ‌دهی و سایه‌زنی در عکاسی اولیه استفاده می‌شد.

عمده‌ترین کاربرد اورانیوم در بخش نظامی در نافذهای با چگالی بالا است.
اورانیوم سمی و بسیار پرتوزا است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-
ایزوتوپ های ناپایدار
215U, 216U, 217U, 218U, 219U, 220U, 221U, 222U, 223U, 224U, 225U, 226U, 227U, 228U, 229U, 230U, 231U, 232U, 233U, 234U, 235U, 236U, 237U, 238U, 239U, 240U, 241U, 242U