رونتگنیوم

111
Rg
گروه
۱۱
تناوب
7
بلوک
d
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
111
111
170
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
111
عدد جرمی
[۲۸۱]
عدد جرمی
281
دسته
فلزات واسطه
رنگ
قابل تغییر
رادیو اکتیو
بلی
نام‌گذاری شده پس از ویلهلم کنراد رونتگن، فیزیکدان آلمانی
ساختار کریستالی
قابل تغییر
تاریخچه
رونتگنیم برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ توسط یک تیم بین‌المللی به رهبری زیگورد هوفمان در موسسه تحقیقات یون سنگین (Gesellschaft für Schwerionenforschung) در دارمشتات، آلمان سنتز شد.

تیم یک هدف بیسموت-۲۰۹ را با هسته‌های شتاب‌یافته نیکل-۶۴ بمباران کرد و یک اتم از ایزوتوپ رونتگنیم-۲۷۲ شناسایی کرد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 32, 17, 2
ساختار الکترونی
[Rn] 5f14 6d9 7s2
Rg
رونتگنیم هیچ ایزوتوپ پایدار یا طبیعی ندارد
خواص فیزیکی
جنس
جامد
چگالی
- g/cm3
نقطه ذوب
-
نقطه جوش
-
گرمای همجوشی
قابل تغییر kJ/mol
گرمای تبخیر
قابل تغییر kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
- J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
قابل تغییر
فراوانی در جهان
قابل تغییر
عنصر
اعتبار عکس: Wikimedia Commons (Commander-pirx)
عنصر در موسسه تحقیقات یون سنگین در دارمشتات، آلمان کشف شد
شماره ثبت سی‌ای‌اس
54386-24-2
عدد CID پاب کم(PubChem)
قابل تغییر
خواص اتمی
شعاع اتمی
-
شعاع کووالانسی
۱۲۱ pm
الکترونگاتیویته
-
پتانسیل یونیزاسیون
-
حجم اتمی
-
رسانایی گرما
-
حالات اکسید شدن
-1, 1, 3, 5
کاربرد ها
رونتگنیم فقط برای اهداف تحقیقاتی علمی استفاده می‌شود.
رونتگنیم به دلیل پرتوزایی خود مضر است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-
ایزوتوپ های ناپایدار
272Rg, 273Rg, 274Rg, 275Rg, 276Rg, 277Rg, 278Rg, 279Rg, 280Rg, 281Rg, 282Rg, 283Rg