کوپسیم

112
Cn
گروه
۱۲
تناوب
7
بلوک
d
پروتون ها
الکترون ها
نوترون ها
112
112
173
ویژگیهای عمومی
عدد اتمی
112
عدد جرمی
[۲۸۵]
عدد جرمی
285
دسته
فلزات واسطه
رنگ
قابل تغییر
رادیو اکتیو
بلی
نام‌گذاری شده پس از ستاره‌شناس نیکلاس کوپرنیک
ساختار کریستالی
قابل تغییر
تاریخچه
کوپرنیسیم برای اولین بار در ۹ فوریه ۱۹۹۶ در موسسه تحقیقات یون سنگین (Gesellschaft für Schwerionenforschung) در دارمشتات، آلمان، توسط زیگورد هوفمان، ویکتور نینوف و همکاران ایجاد شد.

این عنصر با شلیک هسته‌های شتاب‌یافته روی-۷۰ به هدفی از هسته‌های سرب-۲۰۸ در یک شتاب‌دهنده یون سنگین ایجاد شد.

یک اتم از کوپرنیسیم با عدد جرمی ۲۷۷ تولید شد.
الکترون های هر لایه
2, 8, 18, 32, 32, 18, 2
ساختار الکترونی
[Rn] 5f14 6d10 7s2
Cn
کوپرنیسیم هیچ ایزوتوپ پایدار یا طبیعی ندارد
خواص فیزیکی
جنس
مایع
چگالی
- g/cm3
نقطه ذوب
-
نقطه جوش
-
گرمای همجوشی
قابل تغییر kJ/mol
گرمای تبخیر
قابل تغییر kJ/mol
ظرفیت گرمایی ویژه
- J/g·K
فراوانی در پوسته زمین
قابل تغییر
فراوانی در جهان
قابل تغییر
عنصر
اعتبار عکس: Wikimedia Commons (Commander-pirx)
عنصر در موسسه تحقیقات یون سنگین در دارمشتات، آلمان کشف شد
شماره ثبت سی‌ای‌اس
54084-26-3
عدد CID پاب کم(PubChem)
قابل تغییر
خواص اتمی
شعاع اتمی
-
شعاع کووالانسی
۱۲۲ pm
الکترونگاتیویته
-
پتانسیل یونیزاسیون
-
حجم اتمی
-
رسانایی گرما
-
حالات اکسید شدن
2, 4
کاربرد ها
کوپرنیسیم فقط برای اهداف تحقیقاتی علمی استفاده می‌شود.
کوپرنیسیم به دلیل پرتوزایی خود مضر است
ایزوتوپ ها
ایزوتوپ های پایدار
-
ایزوتوپ های ناپایدار
277Cn, 278Cn, 279Cn, 280Cn, 281Cn, 282Cn, 283Cn, 284Cn, 285Cn